Խոշոր վահանիկային պարապսորիազ

57 տարեկան տղամարդ, հաշվապահ։ Ընդհանուր վիճակը բավարար է։ Մարմնի ջերմաստիճանը՝ 36.6°C։ Ծայրամասային ավշահանգույցները մեծացած չեն։ Ուղեկցող հիվանդություններից ունի վերահսկվող զարկերակային հիպերտոնիա

Մոտ չորս տարի առաջ որովայնի կողմնային մակերեսին նկատել է մի քանի բաց վարդագույն բծեր։ Դրանք չեն անհետացել, աստիճանաբար մեծացել են և տարածվել դեպի կրծքավանդակի կողմնային հատվածներն ու ազդրերի վերին երրորդը։ Ձմռանը օջախներն ավելի նկատելի և թեփոտ են դառնում, իսկ ամռանը՝ փոքր-ինչ գունատվում։ Հակասնկային կրեմի մեկամսյա կիրառումը արդյունք չի տվել։ Վերջին տարում որոշ օջախներում նկատել է մաշկի բարակում և գույնի խայտաբղետ փոփոխություն։

իրանի վրա տարիներով պահպանվող բծեր, * թույլ պարբերական քոր, * մաշկի չորություն, * օջախների աստիճանական մեծացում, * ձմռանը թեփոտման ուժեղացում։

Բազմաթիվ 6-8 սմ օվալ կամ անկանոն բծեր (patches)։ Գույնը՝ բաց վարդագույնից կարմրաշագանակագույն։ * Որոշ բծեր ունեն մատնանման կամ երկարավուն ուրվագիծ։ * Մի քանի օջախներ շատ բարակ, գրեթե չշոշափվող թիթեղներ են։ * Արտահայտված ինֆիլտրացիա և հաստ հանգույցներ չկան։

Նուրբ, ալրանման մակերեսային թեփ։ * «Ծխախոտի թղթի» նման թույլ կնճռոտում։ * Կիզակետային մաշկային ատրոֆիա։ * Մանր տելեանգիեկտազիաներ։ * Խայտաբղետ հիպեր- և հիպոպիգմենտացիա։ * Առանձին էքսկորիացիաներ։

Օջախները համաչափ տեղակայված են կրծքավանդակի և որովայնի կողմնային, հիմնականում հագուստով փակ մակերեսներին, մեջքի ստորին հատվածին և ազդրերի պրոքսիմալ մակերեսներին։ Դեմքը, ափերը, ներբաններն ու լորձաթաղանթները պահպանված են։

-

Հիստոլոգիայով կարող են հայտնաբերվել՝ * կիզակետային պարաքերատոզ, * թույլ ականթոզ կամ էպիդերմալ ատրոֆիա, * թեթև սպոնգիոզ, * մակերեսային պերիվասկուլյար և լիխենոիդ լիմֆոցիտային ինֆիլտրատ, * բազալ շերտի վակուոլային փոփոխություններ, Իմունահիստոքիմիայով գնահատվում են CD3, CD4, CD8 և CD7 մարկերները

1. Վաղ սնկաձև միկոզ (early mycosis fungoides) — ավելի արտահայտված էպիդերմոտրոպիզմ, ատիպիկ լիմֆոցիտներ, CD7-ի կորուստ և ժամանակի ընթացքում հաստացող թիթեղներ։ 2. Մանր վահանիկային պարապսորիազ — օջախները սովորաբար 2–5 սմ են, հաճախ մատնանման և պոյկիլոդերմիա չունեն։ 3. Տինեա կորպորիս — ունի ակտիվ, ավելի թեփոտվող բարձրացած եզր, երբեմն կենտրոնական մաքրում և դրական կալիումի հիդրօքսիդային քննություն։ 4. Թվաձև դերմատիտ — ավելի քորող ու էքզեմատոզ է՝ խոնավացմամբ կամ կեղևներով և սովորաբար արձագանքում է կորտիկոստերոիդին։ 5. Պիտիրիազ վարդագույն — սուր ինքնասահմանափակվող ընթացք, մայրական թիթեղ և «տոնածառային» բաշխում։ 6. Պսորիազ — ավելի հաստ, հստակ սահմանված և արծաթափայլ թեփով թիթեղներ։

Խոշոր վահանիկային պարապսորիազ

Հիվանդին բացատրել քրոնիկ ընթացքը և հսկողության անհրաժեշտությունը։ * Կատարել ամբողջ մաշկի և ավշահանգույցների ելակետային զննում։ * Կլինիկական լուսանկարներ՝ հետագա համեմատության համար։ * Տարածուն հիվանդության դեպքում՝ նեղաշերտ ուլտրամանուշակագույն B լուսաբուժություն՝ NB-UVB (narrowband ultraviolet B), սովորաբար շաբաթական 2–3 անգամ՝ մոտ 8–12 շաբաթ, ապա՝ ըստ պատասխանի։ * Հսկողություն սկզբում յուրաքանչյուր 3–6 ամիսը մեկ, հետագայում՝ առնվազն տարեկան։

Մոմետազոն ֆուրոատ 0.1% կամ համարժեք միջինից ուժեղ տեղային կորտիկոստերոիդ՝ բարակ շերտով օրը 1 անգամ, 4–8 շաբաթ։ * Որոշ սխեմաներում տեղային կորտիկոստերոիդը կիրառվում է օրը 1–2 անգամ մինչև 8–12 շաբաթ՝ պարբերաբար գնահատելով ատրոֆիան։ * Չեզոք էմոլիենտ՝ օրը 2 անգամ։